Na de camper opgehaald te hebben gaan we echt van start met
onze rondreis. Van Seattle naar Seaquest state park. Een prachtig bebost gebied
met als buurman de Mount St Helens. Onderweg hebben we veel te maken met file.
Iedereen is al bezig hier om een onderkomen te zoeken ter voorbereiding van de
aankomende zonsverduistering maandag.
Zelfs op de snelweg word je regelmatig herinnerd aan dit fenomeen door steeds terugkerende aankondigingen op de
matrixborden. Een andere (in onze ogen bizarre) steeds terugkerende aankondiging
langs de snelweg zijn de borden met alle fastfoodrestaruant die er bij de
afslagen zijn.
Olaf zijn favoriete Subway staat er tot zijn grote plezier ook
met regelmaat bij. Aangekomen in het park zien we inderdaad de grote vulkaan.
Jammer van de bewolking, Hierdoor hing hij voor een groot deel in de mist en
was er geen mooie fotoschoot van te maken. Het Seaquest Park heeft zijn naam te
danken aan de familie Seaquest die hier in 1870 zijn neergestreken en octrooi
hadden op het land. Er werd een testament opgemaakt dat na hun dood het park
opgensteld mocht worden voor publiek. Maar
op een voorwaarde………..dat er nooit
alcohol verkocht mocht worden in het park.
Maar goed dat ik dit stuk geschiedenis
thuis al had opgezocht en gelezen. Anders hadden we vanavond mooi een drankprobleem gehad.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten